Åžehirden Bir Çocuk Sevdin Yine

Yine masum hırslarını sevdanın ateşinde

yaktın,

ÅŸehirden bir çocuk sevdin yine

Ah! seni ona taşıyan çocuk ayakların

iÅŸte geliyorsun,

haylaz, vefalı ellerin şehrin

dalgalarını okşuyor

Ah! seni ona taşıyan gözlerindeki susuzluk

ÅŸehirden bir çocuk sevdin yine...

Omzuna astığın çantanı görüyorum buradan. 

Havai tarağın, komik anahtarlıkların, yarım rujun, 

yoksul fihristinden her harften iki-üç isim, 

uçurumda sahipsiz birkaç tokan, gözyaÅŸlarınla parçalanmış mendillerin.

Yaktın masum hırslarını geliyorsun

oysa bir bilsen, seni ona taşıyan şehir

saçını baÄŸladığın iple bile alay ediyor

Ah! bir bilsen herkes tetikte;

sense böyle hesapsız, böyle sevinçle

Ah! bir bilsen

sadece güzelliÄŸin tutuyor acımasızlığın

kapılarını

Yaktın masum hırslarını geliyorsun,

ÅŸehirden bir çocuk sevdin yine...

<-- Geri