Anadolu Ä°mecesi 

 

Ä°lk buyruÄŸum ÅŸu olacak:

 

«Durgun yaÅŸayışından halk

 

Uyanmalı, birden bire kalkmalı

 

Bir köprüdür bu savaÅŸ:Ölümle hayat arasında

 

Geçemezsek yok bilin

 

Evlerinizi, köylerinizi, çarşılarınızı

 

Mutluluk, nisan ekimi, alışveriş

 

Sevişmek buğday yatağı gecelerde

 

Yok çalışmak ekeneklerde insanca,

 

Ve bilin ulusça adınız yok.»

 

 

 

Ä°lk buyruÄŸum ÅŸu olacak:

 

«Neyiniz varsa ortaya koymak

 

Ben ilk önce canımı koyuyorum

 

YaÅŸamaya borcum

 

Ve üflüyorum vatandaÅŸlık alevini

 

Zor yanan ilk önce

 

Yüzyıllar söndürmüÅŸse

 

El birliğiyle yakılacak.

 

Ve başlayan vatandaş savaşıdır

 

Dağı delip düze çıkaracağım sizi

 

Verirseniz, mallarınızdan, canlarınızdan

 

Kurtarıp yurt sevgi !...»

 

 

 

Veriyoruz PaÅŸam, ben NevÅŸehir köylerinden

 

Gelme bir çarığım, giysin beni piyade

 

O giydikçe ısınır toprak, ayaklarım üÅŸümez

 

Al benim son çarığımı.        

 

Ben Mucur'lu bir çorabım beni kızlar ördü

 

Dut aÄŸaçları altında, kırmızı dut yiyerek

 

Kırmızıdır nakışı!Arasına. bahçelerden bir gül koydum

 

Giysin beni topçu neferi

 

Kış gelende ayakları donmasın

 

Güllerine kuytu bahçelerimizin

 

Aman paşam bir şey olmasın

 

Çıkardın gömleÄŸimi veriyorum

 

Kılıç çalsın giyende süvariler

 

Yaz sıcağında aÄŸustos güneÅŸinin ellerinden

 

Terlerini alsın.

 

 

 

Biz küçük dükkancıları kasabaların

 

Tezgahlarımızda yünlü, tiftik, pamuklu

 

Patiskalar gıcır gıcır ak

 

Hepsi buyruÄŸunda olacak.

 

 

 

Aksaray'dan ben semerci İbrahim Kolanlar ve yem torbaları

 

Bir de ışı! ışıl nallar benden

 

Ben yaşlıyım... artık ata binemem:

 

Donatarak şahbaz atı

 

Ben olayım önde giden

 

Yirmi bir yaş mızrağında

 

Süvari alayının.

 

 

 

Biz Niğde ovasının. buğdayları

 

Biz, esintili arpa tarlası Sungurlu' da

 

Biz, Havza deÄŸirmenlerinin unu

 

Biz, Çankırı'nın bulguru

 

Biz nohut, biz mercimek

 

Bekliyoruz karavanaya girecek

 

Yaralı ellerinde bir tahta kaşık

 

Siperlerde askerler yiyecek.

 

Åžekerimiz bir topak, veriyoruz

 

Yemeyiveririz.

 

Tuzumuz bir tutam, veriyoruz, 

 

Tuz ekmeyiz, aşımıza.

 

Bir avuç pirincimiz, veriyoruz

 

Saklamış  düÄŸüne

 

Davarların sütüne,

 

Yaylayı katan yağ

 

Çorbalarımızda az,

 

Veriyoruz, veriyoruz:Asker çorbasız olmaz

 

Zor  bulduk gazımız az

 

Geceleri o dağlık tepelik haritalara

 

Lambasız bakılmaz.

 

Veriyoruz gaz yağını.

 

Ve yoksul gecelerin mumlarını

 

Dikiyoruz istasyonları

 

Askerler geçip gidecek trenlerde

 

Demiryolları ışıksız olmaz.

 

Tüfekler, filintalar, mavzerler

 

Baba yadigarı tabanca

 

Ä°ÅŸte hepsi ortada

 

Üst üste atıyoruz

 

Bir mermidir bu toprak kavgasında

 

BoÅŸaltmayı düÅŸünürdük

 

Namlusundan çekip aldık

 

Veriyoruz ordumuza.

 

Biz Amasya çarşısının demircileri

 

Biz Kastamonulu  yaÅŸlı hızarcılar

 

Dökümcüler sanatı babadan öÄŸrenmiÅŸ

 

Biz çeliÄŸi düzleyenler, tesviyeci

 

Kılıçlara su verenler

 

Tanrı aşkına

 

Gülle döken toplara daÄŸ baÅŸlarında

 

Biz dikenler tüfeklerin kayışını

 

Bizler Geyveli üç kardeÅŸ, saraçlar

 

Bizler Bursalı arabacı esnafı,

 

Tekerleri mavi otla boyayanlar

 

Koşu tuttu mu arabalar Orhan Gazi yollarında

 

Kız seyrine dalar gibi keyfedenler.

 

Biz ustalar, biz kalfalar, biz çıraklar

 

Hepimiz hazırız paşam selam olsun

 

Erzurum çarşısı, Kayseri çarşısı,

 

MaraÅŸ çarşısı

 

Çekiç seslerinden inler karşısı

 

BaÅŸlar demiri, köseleyi eÄŸitmeye ellerimiz

 

Biz biliriz yaşamanın kadrini insanca

 

Var olmayı vatanca dokumayı biliriz:Namuslu ellerimizle… 

 

 

 

<-- Geri