Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını,

kendimi bulduÄŸumda anladım. 

Herkesin mutlu olmak için baÅŸka bir yolu varmış, 

Kendi yolumu çizdiÄŸimde anladım.

Bir tek yaÅŸanarak öÄŸrenilirmiÅŸ hayat, okuyarak,dinleyerek deÄŸil. 

Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım.

 

YüreÄŸinde aÅŸk olmadan geçen her gün kayıpmış, 

Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım.

Acı doruÄŸa ulaÅŸtığında gözyaşı gelmezmiÅŸ gözlerden, 

Neden hiç aÄŸlamadığını anladım.

AÄŸlayanı güldürebilmek,aÄŸlayanla aÄŸlamaktan daha deÄŸerliymiÅŸ, 

Gözyaşımı kahkahaya çevirdiÄŸinde anladım.

Bir insanı herhangi biri kırabilir,ama bir tek en çok sevdiÄŸi, acıtabilirmiÅŸ, 

Çok acıttığında anladım.

Fakat, hak edermiÅŸ sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını, 

GözyaÅŸlarıyla birlikte sevinçler terk ettiÄŸinde anladım.

 

Yalan söylememek deÄŸil, gerçeÄŸi gizlememekmiÅŸ marifet, 

YüreÄŸini elime koyduÄŸunda anladım.

''Sana ihtiyacım var, gel ! '' diyebilmekmiÅŸ güçlü olmak, 

Sana ''git'' dediğimde anladım.

Biri sana ''git'' dediÄŸinde, ''kalmak istiyorum'' diyebilmekmiÅŸ sevmek, 

Git dediklerinde gittiğimde anladım.

Sana sevgim şımarık bir çocukmuÅŸ,her düÅŸtüÄŸünde zırıl zırıl aÄŸlayan, 

Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım.

Özür dilemek deÄŸil, ''affet beni'' diye haykırmak istemekmiÅŸ piÅŸman olmak, 

Gerçekten piÅŸman olduÄŸumda anladım.

Ve gurur, kaybedenlerin,acizlerin maskesiymiÅŸ, 

Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış, 

YüreÄŸimde sevgi bulduÄŸumda anladım.

Ölürcesine isteyen, beklemez, sadece umut edermiÅŸ bir gün affedilmeyi, 

Beni af etmeni ölürcesine istediÄŸimde anladım.

Sevgi emekmiÅŸ, 

Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür bırakacak kadar sevmekmiÅŸ.

Anladım.

 

 

<-- Geri