Sen ki en cilvelisisin mevsimlerin, 

Afrodizyakların en etkilisi, sevdanın suç ortağısın. 

Yapma bunu bana!..

Bahar, yalvarırım çek git isine!..

Salma üstüme çiçeklerini, aklimi çelme!..

Her sabah çimenlerin çiyden ürpererek uyanıyor bahçemde; 

Sonra güneÅŸle oynaşıp tütsülenmiÅŸ gibi buÄŸulanıyor..

Ne zaman sokaÄŸa çıksam badem aÄŸaçları salkım saçak çiçek...

Kavaklar kıpır kıpır, islik ıslığa meltem... 

Kırda dayanılmaz bir kekik kokusu, toprakta türlü çeÅŸit börtüböcek...

Yapma bunu bana bahar, Böyle üstüme gelme!.

Zaten damarlarıma zor zaptediyorum kanımı... 

Çoktan cemreler düÅŸmüÅŸ beynime, yüreÄŸime...

Kalbimin buzları erimiÅŸ. 

GöÄŸüs kafesimde ne idüÄŸü belirsiz bir kıpırtıyla geziyorum nicedir..

Bir de sen çıldırtma beni... 

Krizdeyim ben... 

TembelliÄŸin sırası deÄŸil, uyamam sana... 

Al git serçelerini sabahlarımdan, çaÄŸlalarına, kokularına hakim ol. 

Meltemlerine söyle, deli gibi islik çalıp sokaÄŸa çağırmasınlar beni..

Bulutların üÅŸüÅŸmesin başıma...

Girme kanıma benim... yoldan çıkarma!.. 

Sen ki en cilvelisisin mevsimlerin, afrodizyakların en etkilisi, 

Sevdanın suç ortağısın. 

Kıyma bana!.. 

Biliyorum çünkü, yine kandırıp yeÅŸillendireceksin aÅŸka; 

Gövdemi azdırıp sonra birden çekip gideceksin.

Tam kanım kaynamışken sana, toplayıp allarını morlarını, 

Beni bir kuraklığın ortasında terk edeceksin... 

O iple çektiÄŸim ışığın, dayanılmaz olacak o zaman... 

Ne o deliÅŸmen sabahlar kalacak, 

Ne günaha çağıran çapkın eteklerin uçuÅŸtuÄŸu günbatımları... 

Tembel kuÅŸların ÅŸakımaktan bitap, ebruli çiçeklerin kokmaktan...

Buselerin nemi kuruyacak çöl rüzgarlarında... 

YeÅŸerttiÄŸin çiçekler yürekler solacak; damar damar çatlayacak ruhumuz..

Hayat, bir ezik otlar diyarına dönüÅŸecek yeniden... yüreÄŸim viraneye... 

Her bahar sarhoÅŸluÄŸu gibi, geçecek bu sonuncusu da... 

Ebedi bahar, bir baÅŸka bahara kalacak. Ä°yisi mi, hiç azdırma ruhumu bahar... 

Ä°ÅŸ açma başıma... 

Git isine! Yoldan çıkarma beni!..

 

<-- Geri