Gün Eksilmesin Penceremden

Ne doÄŸan güne hükmüm geçer,

Ne halden anlayan bulunur;

Ah aklımdan ölümüm geçer;

Sonra bu kuÅŸ, bu bahçe, bu nur.

Ve gönül Tanrısına der ki:

- Pervam yok verdiÄŸin elemden;

Her mihnet kabulüm, yeter ki

Gün eksilmesin penceremden!

<-- Geri