sakin olmayı öÄŸrendim senden
duru sulara bakmayı
bir ermiş gibi pas tutmuş kapıların ardında
kendimle buluşmayı
sessiz kalmayı öÄŸrendim senden
sevinçlerde ve büyük acılarda
yerine ulaÅŸmayan bir mektup gibi
kendime dönmeyi
soruları cevapsız bırakmayı öÄŸrendim senden
bir budala gururuyla dolaşmayı anılarda
yeri unutulmuÅŸ,
hiç umulmayan bir yerde bulunmuÅŸ
yanlış aÄŸaçlarda bitmiÅŸ yapraklar gibi
yabancılaşmayı
zamanı hissetmemeyi öÄŸrendim senden
küçük hırçınlıklarına yenilirken insanlar
sessizce girdim ve öyle çıktım içinden
ateÅŸler içindeyken
susuzluÄŸumda yangınları içerken
bu derin gürültüsüzlük
senden

BAKÄ° AYHAN T

<-- Geri