bakışların terk edilmiÅŸ bahçeler gibiydi
sevgili çocukluÄŸum
sevgilim, çocukluÄŸum benim
başımdan atamadığım paslı bir taçsın
dallarında korkuyla gezindiÄŸim tekinsiz bir aÄŸaç
uykuların tedirgin yolculuklar gibiydi
hiçbir yere gitmeyen bir trenin penceresinde
kendini derin kuyulara hapsettin
yaÄŸmur kuÅŸlarının gökkuÅŸağına sürtünmesiydi
aramızda uzanan sessizliğin
anılarını unutmaya kararlı bir sarrafın
uğradığı haksızlıkları bağışlaması gibiydin sen
sevgili çocukluÄŸum benim
sevgilim, çocukluÄŸum
bu bulanık suyla birlikte yaşamak zorundasın
kime ne
hangi hayatın kaçıncı sayfasında kaldığın

BAKÄ° AYHAN T.

<-- Geri