söyleÅŸir

evvelce biz bu tenhalarda

               ziyade gülüÅŸürdük

pır pır yaldızlanırdı kanatları kahkaha kuşlarının

ne meseller söylerdi mercan köz nargileler

        zamanlar deÄŸiÅŸti

               ayrılık girdi araya

                              hicrana düÅŸtük bugün

ah nerde gençliÄŸimiz

sahilde savruluşları başıboş dalgaların

yeri göÄŸü çınlatan tumturaklı gazeller

                                                 elde var hüzün

 

o ÅŸehrâyin fakat çıkar mı akıldan

çarkıfeleklerin renk renk geceye dağılması

sırılsıklam âşık incesaz

        kadehlerin mehtaba kaldırılması

                        adeta düÄŸün

hayat zamanda iz bırakmaz

bir boÅŸluÄŸa düÅŸersin bir boÅŸluktan

birikip yeniden sıçramak için

                                              elde var hüzün

 

ATTÄ°LA Ä°LHAN

<-- Geri