DeÄŸiÅŸir rüzgarın yönü,
Solar ansızın yapraklar;
Şaşırır yolunu denizde gemi,
BoÅŸuna bir liman arar.
GülüÅŸü bir yabancının,
Çalmıştır senden sevdiÄŸini;
Ä°çinde biriken zehir,
Sadece kendini öldürecektir;
Ölümdür yaÅŸanan tek başına
AÅŸk iki kiÅŸiliktir.

Bir anı bile kalmamıştır,
Geceler boyu seviÅŸmelerden;
Binlerce yıl uzaklardadır,
Binlerce kez dokunduÄŸun ten;
YazabileceÄŸin ÅŸiirler,
Çoktan yazılıp bitmiÅŸtir;
Ölümdür yaÅŸanan tek başına,
AÅŸk iki kiÅŸiliktir.

Avutamaz olur artık
Seni bildiğin şarkılar;
Boşanır keder zincirlerinden
Sular tersin tersin akar;
Bir hançer gibi çeksen de sevgini
Onu ancak öldürmeye yarar:
Uçarı kuÅŸu sevdanın
Alıp başını gitmiştir;
Ölümdür yaÅŸanan tek başına,
AÅŸk iki kiÅŸiliktir.

Yitik bir ezgisin sadece,
TüketilmiÅŸ ve düÅŸmüÅŸ, gözden.
DüÅŸlerinde bir çocuk hıçkırır
Gece camlara sürtünürken;
Çünkü hiçbir kelebek
Tek başına yaşayamaz sevdasını,
Severken hiçbir böcek
Hiçbir kuÅŸ yalnız deÄŸildir;
Ölümdür yaÅŸanan tek başına,
AÅŸk iki kiÅŸiliktir.
 
ATAOL BEHRAMOÄžLU

<-- Geri