Hiçbir ÅŸey olmadı sanıyorsun

Sen gidince...

Ben boyamadım.

Duvarlar kendiliğinden sarardı

Birdenbire...

Kedi yanıma gelmiyor artık.

Soldu saksıdaki karanfil.

Hani Edip Cansever okurduk da

Adını Yerçekimli Karanfil koyduyduk...

Aslan aÄŸzı, deve tabanı, gülle sümbül de soldu.

"Dilek ağacım bu benim" diye saksıya diktiğin limon kurumuştu da

Sen dilek çaputları baÄŸlardın ya dallarına...

"Dilek tuttum, çaput baÄŸladım

Limon ağacına...

DileÄŸim yerine geldi" derdin ya hani hep...

Ben de, dün kesip mavi gömleÄŸin altından baÄŸlayıverdim bir parça...

Kurumuş limon ağacına...

"Gidenle gidilmez, çık evden hayatın içine at kendini" diyorlar

Ben evde bir yerde saklandığını biliyorum.

Hani nasıl saklanmıştın bir keresinde yemek masanın altına...

"Ben çocukken hiç saklambaç oynamadım..." der saklanırdın ya...

Baktım her yere

Evde olduÄŸunu biliyorum.

Dolabını açtım

Kokunu saklamışsın

Sindirip elbiselerine...

Geçen akÅŸam arkadaÅŸlar uÄŸradı

"Biraz çıkaralım seni.." dediler

"Evde saklanıyor, sevgilimi bırakıp çıkmam" dedim...

"Sen kafayı yedin..." deyip gittiler...

Parçamızı koydum, en sevdiÄŸimiz ÅŸarkıyı

Başladım evde dolaşmaya...

Elma dersem çık

Armut dersem çıkma...

Sonra sobeledim seni kapının yanındaki aynada...

Aynanın içine gizlenmiÅŸsin.

Gördüm gözlerini

Öptüm dudaklarını

Nerede olduğunu biliyorum artık...

Aynalara gizlemiÅŸsin kendini

Bütün çiçekleri dizdim aynanın karşısına

Saksılar canlanıverdi, can yürüdü yapraklarına, dallarına

Kediyi aldım yanıma, oturduk karşısına...

Üst kattan ablam uÄŸradı "Bak, gitmemiÅŸ burda..." dedim.

DeliymiÅŸim gibi baktı bana "Yok bir ÅŸey burada..." öyle dedi.

Limon ağacına mendilini bağladım.

Aynanın resmini çektim.

Aynada benden baÅŸka kimse görmüyor seni.

Basınca resmi gördüm ki oturuyorsun

Aynanın içinde.

Biliyordum gitmeyeceÄŸini

Bir sen kaldın

Yalnızlık gelince.

ALÄ° POYRAZOÄžLU

<-- Geri