Bak Fena Olur
bir gün ayrılırsak
sevilmekten eskimiş bir renk sanırım kendimi
gözbebeÄŸime bakarım senin yüzüne özgü
gece gece
abone olduÄŸumuz o parkta bulurum kendimi
köÅŸe bankta sırt üstü yatıyorumdur
söylemem gerek mi bilmem, zırlıyorumdur
rıhtımlar dolusu narçiçeÄŸi sen
birkaç ton körkütük ben
bir öyle bir böyle sanıyorumdur kendimi
bir gün ayrılırsak
gülkurum, çılgın diye an beni
de ki bulutlanarak, onu sevdim gibi
kellesi kulağı düÅŸüktür ÅŸimdi ayrılmışlıktan
göÄŸün beline keman teli sarıyordur
her zamanki gibi
de ki
kulağına doldurduğu denizler seslenip gidiyordur
sözcükleri muz gibi soyuyordur ortalık yerde
yine Åžiirzade Akgün Efendi sanıyordur kendini
bir gün ayrılırsak
dövünen çok olur, sevinen daha da çok
takla atanlar olur haber üstüne
göbek atanlar
ülseri azanlar olur
bir gün ayrılırsak
bak fena olur
