Yorgun deÄŸilim
seni beklemekten seni düÅŸlemekten geçen günlerden,
yeniden baÅŸlasam da bir baÅŸka yenilgiye.

Yorgun deÄŸilim
ne aÅŸktan ne dostluktan ne de ölümden,
geceye gözlerimi açarak bakıyorum.

Yorgun deÄŸilim
ne acıdan ne umuttan ne de korkudan
sonbaharla birlikte kazıya başlıyorum

Yorgun deÄŸilim
ne geçmiÅŸten ne ÅŸimdiden ne de gelecekten;
bir yalnızlığım vardı, gittikçe aşıyorum

<-- Geri