Yazmak Donmaktır
Artık resimlerin yetmiyor
Özleminin hayalini kurmaya
YaÅŸanmamışlıkları bırakıp gittiÄŸin günden beri
Ne çok zamanım varmış uyumaya dedim yokluÄŸunda
Gizlice söylediÄŸim aÅŸk dolu sözleri de boÅŸalttığım ruhunu anlamadan
GeldiÄŸin yollarda gözümü bıraktın
Issız
Sessiz
Ve sensiz artık rüzgârları kentin
Ben biliyorum
GittiÄŸin yeri de kendine benzettin
Hep bahar
Bilseler bıraktığında hep hazan
Sen olmasan
Hayalini kurduÄŸum baÅŸka bir an
Bu kadar içimi yakar mıydı?

