Dostları olmalı insanın,
Aynen gemilerin limanlari gibi
Zaman zaman uğradığın
Yükünü boÅŸalttığın
Dalgalar dininceye kadar beklediÄŸin koynunda

Sonra açık denizlere uÄŸurlamalı seni,
Geri döneceÄŸin günü bekleme umuduyla
Bazen rüzgara o açmalı yelkenini
Yanağına konan bir öpücüÄŸün coÅŸkusuyla
Halatlarını çözmeli
Seni çok ama çok özlemeli

Dostları olmalı insanın,
Ermiş, bilge, hayatı ezbere okuyabilen
DüÅŸünmediklerini düÅŸündüren
Seni bir cambaz ipinde güvenle tutabilen
Gerektiginde senin için ateÅŸi yutabilen
Yolunu ısıtan ustan olmalı,
Åžekillendirmeyi öÄŸretmeli hayatın çömleÄŸini
Sana verebilmeli soÄŸuk bir kış gününde
Üzerindeki tek gömleÄŸini.

<-- Geri