Ben bu gurbet ile düÅŸtüm düÅŸeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döÅŸeli,
Bir soÄŸuk yatakta büzülmekteyim.

Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Gözlerim kapanıp daldığım zaman,
Yeniden yollara düzülmekteyim.

Son günüm yaklaÅŸtı görünesiye,
Kalmadı bir adım yol ileriye;
Yüzünü görmeden ölürsem diye,
Üzülmekteyim ben, üzülmekteyim.

<-- Geri