Kırdım mı, incittim mı birilerini?
Kimleri kazandım, yitirdiklerim kimler?
Kendimi yeniledim mi yazdıklarımda?
Yeniden düÅŸünmeliyim,
Dostluklarımı, ilişkilerimi.
Gözlerim çocukluk fotoÄŸraflarında mı kaldı?
Yitirdim MI yoksa masumiyetimi?
Borçlarımı ödedim mi?
DoÄŸru seçtim mi soruların fiillerini?
Tırnaklarım kesilmiÅŸ, diÅŸlerim fırçalanmış,
saçlarım taranmış, giysilerim ütülü, odam düzenli mi?
Geri verdim mi aldıklarımı:
AÅŸkları, dostlukları, sevgileri, güvenleri, baÄŸları...
Kitaplara, sayfalara, satırlara borcumu ödedim mi?
Yokladım mı duygularımı,
Hâlâ sevebiliyor muyum insanları?
Ovmalı gümüÅŸleri, bakırlarımı; Cila geçmeli ahÅŸaplarıma,
Ovmalı umutları.
Saklı tutmalı gelecek inancını,

Yarınları eksik etmemeli ağzımızdan.
Ey uzak akrabalarım, üvey aÅŸklarım!
Mevsim sonu dostlarım, işporta malı ayrılıklar!
ArkadaÅŸ ölümleri, dost hançerleri, talan ettiÄŸimiz zulalar!
Gece telefonları, ıssız konuşmalar!
MaÄŸrur incelikler, vurgun yemiÅŸ iliÅŸkiler!
Uçurum duygusuyla yaÅŸadığımız hayat ey!
O kadar çok anlattım ki,
Kendime kaldım anlatmaktan...
Bunaldım kendisiyle boğuşmasını
BaÅŸkalarında çözmeye çalışan insanlardan!
Usandım sözcük oynamalarından, tılsımlı sıfatlardan,
Ofset duyarlılıklardan
Kaç zamandır duru, yalın, çalışkan, iyi insanlar özlüyorum.
'içtenliÄŸin' ya da 'dünya görüÅŸünün' kirletmediÄŸi
Kendime bir yeni yıl kartı yazarak bunları diliyorum
Aranıp duruyorum adresini yitirdiğim insanları
Vitrin camlarına yansıyan yüzlerde
Bilmiyorum kalmış mıdır adresini yüzlerinde taşıyan
Insanlar?
Hâlâ bir umut var mıdır,
Çikmaz bir sokaÄŸa benzeyen bu avare avunması vitrinlerde?
Ne çıkmaz sokaktayım ne de mutsuz
Sadece rüzgarlardan daha güçlü olmak istiyorum O kadar
Açık denizlerde nice yolculuklara yelken açarken
Kış güneÅŸinin mutlu ettigi bir kedi gibi mutlu, emin,
tasasız
Sere serpe ve keyifli olmak tek isteÄŸim ve dileÄŸim
Senin ve benim , yani bizim için...

<-- Geri