yazın bittiÄŸi her yerde söylenir
söylenmeyen ÅŸeyler kalır geriye

ve sonra hiçbir ÅŸey olmamış gibi
ağır, usul bir hazırlık başlar
uykuya baÅŸlar yeni bir mevsime

orda burda, ev içlerinde, kır kahvelerinde, deniz kenarlarında
incelen yazın akşam esintilerinde
zaman usulca sıyrılır aramızdan
ta içimizde duyarız gelecek günlerin geçmiÅŸini
baÅŸka ne gelir elimizden
büyük bir uzaklığa gülümseyerek
geçiÅŸtiririz ıskaladığımız ÅŸeyleri

yatıştırır rüzgarlar
dışavurur içimizdeki lodosu, poyrazı, günbatımlarını
saklar bizi
gözlerimizdeki hüzne "dinginlik" adını verir
"seni iyi gördüm" diyenler
biz de iyi hissederiz kendimizi
elimizden baÅŸka ne gelir ki
köÅŸe baÅŸları, akÅŸamüstleri, kokular
tozar gider zamanın boşluğunda
karışır anların kuytu belleğine
belki sonraları bir gün
hatırlanır aynı kederle
yazın bittiÄŸi her yerde söylenir
söyleyenler inanır gerçekten birÅŸeylerin bittiÄŸine
yaz biter
eskir geceler, serin hüzünlü
yeni mevsime hazırlık ömrün teÄŸel yerleri
bir yanı telaÅŸ, bir yanı ürperten yaz sonu ikindileri
çıkarır sizi dalgın derinliÄŸinizden
yaşadığınızı duyarsanız teninizde
bir zamanlar okumuÅŸ olduÄŸunuz kitapları özlersiniz
sıcak odaları, beyaz, temiz yastıkları
ahşap pancurları
yaz bitti
bitmeyen şeyler kaldı geride

yaz bitti
yaz bitti
yüksek sesle söylüyorum bunu kendime
her yerde söylendiÄŸi gibi
yaz bitti
yaz bitti
hiçbir ÅŸey hiçbir ÅŸey
hiçbir ÅŸey
yalnızca üÅŸüyorum ÅŸimdi

<-- Geri